27-10-2005, 05:03
Bertrand RUSSELL
________________________________________
“benim din üzerine şahsi inanışım lucretius’unkiyle aynı. Onu korkudan doğmuş bir hastalık ve muazzam bir sefillik olarak görüyorum. Ne var ki, medeniyete bazı katkıları olduğunu inkar edemem. Ilk çağlarda takvimi düzenlemeye yardımcı oldu, ve mısırlı rahiplerin güneş tutulmalarının tarihsel kayıtlarını tutmalarını ve onları önceden tahmin edebilmelerini sağladı. Bu iki hizmeti kabul etmeye hazırım, ama başka bir katkı bilmiyorum.”
Din medeniyete katkıda bulunmuş mudur?
“ düşünceme göre din öncelikli ve ana olarak korku üzerine kurulmuştur. Kısmen bilinmeyenin korkusudur ve kısmen bir şekilde senden daha büyük olan abinin bütün problem ve çatışmalarda senin yanında olduğunu hissetme isteğidir. Bu bütünün temeli korkudur—bilinmeyen korkusu, yenilgi korkusu, ölüm korkusu. Korku zulümün ebeveynidir, ve bu sebeple zulümün ve dinin el ele gitmesinde şaşılacak birşey yoktur…bilim bize öğretebilir, ve düşünüyorum ki kendi kalbimiz bize artık hayali destekler için etrafa bakınmayı değil, artık uzayda müttefikler icad etmeyi değil, daha ziyade dünyayı yaşanılacak daha iyi bir yer haline getirmek için buradaki, aşağıdaki kendi çabamıza bakmayı öğretebilir; kliselerin yüzyıllar içinde yaptıkları bir çeşit mekan yerine.
Neden bir hristiyan değilim?
kaynak: http://atheisme.ca/citations/cit_en_Russell.html
çev: usrenin
________________________________________
“benim din üzerine şahsi inanışım lucretius’unkiyle aynı. Onu korkudan doğmuş bir hastalık ve muazzam bir sefillik olarak görüyorum. Ne var ki, medeniyete bazı katkıları olduğunu inkar edemem. Ilk çağlarda takvimi düzenlemeye yardımcı oldu, ve mısırlı rahiplerin güneş tutulmalarının tarihsel kayıtlarını tutmalarını ve onları önceden tahmin edebilmelerini sağladı. Bu iki hizmeti kabul etmeye hazırım, ama başka bir katkı bilmiyorum.”
Din medeniyete katkıda bulunmuş mudur?
“ düşünceme göre din öncelikli ve ana olarak korku üzerine kurulmuştur. Kısmen bilinmeyenin korkusudur ve kısmen bir şekilde senden daha büyük olan abinin bütün problem ve çatışmalarda senin yanında olduğunu hissetme isteğidir. Bu bütünün temeli korkudur—bilinmeyen korkusu, yenilgi korkusu, ölüm korkusu. Korku zulümün ebeveynidir, ve bu sebeple zulümün ve dinin el ele gitmesinde şaşılacak birşey yoktur…bilim bize öğretebilir, ve düşünüyorum ki kendi kalbimiz bize artık hayali destekler için etrafa bakınmayı değil, artık uzayda müttefikler icad etmeyi değil, daha ziyade dünyayı yaşanılacak daha iyi bir yer haline getirmek için buradaki, aşağıdaki kendi çabamıza bakmayı öğretebilir; kliselerin yüzyıllar içinde yaptıkları bir çeşit mekan yerine.
Neden bir hristiyan değilim?
kaynak: http://atheisme.ca/citations/cit_en_Russell.html
çev: usrenin