zulkar
10-10-2011, 18:06
selamun aleykum
bizim toplam ilmimizin kaynağı nedir?
bizlerin bilgi ve idrak adına elde ettiğimiz değerleri kainat denen büyük boşluk tarafından mı oluşturulur?
insanların ilk çağdan beri maddeye verdikleri anlam ile gelişen bilim zaman içerisinde kendisini aşmış ve ilim denen şeyin insanı oluşturduğu kabul edilmişti. aslında insan kainat denen taşın ve toprağın okunabildiğini ve bu okuyanın kendisi olduğunu unuttu.ben bir fizikçi olsaydım kainatın tozunu toprağını ışınımını okuyacağım ve bunlar esasen ses veriyor diyecektim.
milyarlarca ışık yılı uzaktaki bir cisme bakarak kainatın ilk varoluş anını anlamaya çalıştığımızda, milyonlarca dolarlık aletlerle yaptığımız şeyin, esasen ses vermediği bilindiği halde camid olan kainatın bizimle konuşması talebi ve bu talebimizin tek yönlü oluşuyla o kainata anlam yüklememiz gerçeği, bizi korkutan şeylerden birisidir.
kainat taşıyla toprağıyla konuşuyor ve insan topraktan 2. kez kalkış olur mu diye sormaya devam eder.
bilinen en yakın uydudan tutun da güneşin bize karşı pozisyonuna kadar kainat hep geçmişin bilgisini veren bir şey olarak bütün işlerin önceden bitirildiği bir alan olarak bize hazır bilgiyi sunan bir şeydi. biz bunu aşamadan hazır ve nazır olanları nasıl görecektik. yaşadığın her şey sen yaşamdan bitti aslında denen insan çıldırmanın eşiğine gelmez mi?
biz toplam bilgimizle taş toprak denen şeyden numuneler alıyor ve onu yorumluyor, ses vermediği halde sesi olması gerekir diyerek taşları tozları ışınımları deneylere tabi tutuyor ve radyo sinyallerini çözmeye çalışıyoruz.
ilmimiz en üst seviyelerinden biri olan cern de yapılan şey de buydu. ancak ALLAHU teala bir karıncayı konuşturunca da kıyamet kopuyor hudhudler konuşamaz denerek kuran-ı hakim anlaşılamaz bir kitabmış gibi anlaşılıyordu.
milyarlarca dolarlık aletlerle atomu okumaya çalışan insan bundan binlerce kat daha karmaşık olan bir şeyin de esasen konuşabileceğini kabulde zorlanıyor olsa gerektir. sorun, bu işi biz kendi ilmimizle yapınca oluyor olarak addedilmesi olsa gerek.acziyetimizi kabul etmiyoruz.
tüm bunların anlaşılabilir olması için ALLAHU tealanın yarattığı kainata bakmak ve o kainatın bize ses vermeyen yönünü neden bu kadar çok irdelediğimizi anlamak zorundayız. kainat modelleri ilk yaradılış anında verilen mevcut bilginin aşılamaz bir şey olduğunu göstermektedir.
biz uzay zamana bakarken esasen yaşanacak her şey daha önceden programlanmış olarak size gelmekte icat ve mucit ilşkisi ötelenmekte ve bir zaman sabitesine bağlanmaktadır.
bu işi kim yapacak sorusuna cevabın kuran-ı hakimde aranması ise zaman ve mekan üstü bir kudretin oluşturduğu kainattan nemalanırken o kitabı anlamayarak nasıl olur sorusu da anlaşılması güç bir sorudur.
bizlerin esasen bilgi ile olan hem dem oluşu bizim üstün güç olduğumuzu unutturdu ve materyallere kendimizden çok anlamlar yükledik de diyebiliriz.
bir yanda yapılan onca çabanın anlamı düşünülmeksizin yapılan yatırımlar, diğer yanda ise bu yatırımların ulaşamayacağı mertebeler yan yana zikredilir oldu.
kainatın görülmeyen yüzü ALLAHU tealayı anlatmaz. kainatın konuşmasını istediğimiz yüzü ALLAHU tealayı anlatır. şu koca kainat da 2 gerçek insanı çok korkutmaktadır. ya yalnızsak diyen insan ya da yalnızlığa da mahkumsak derse işte bu kıyamet denen ahval olacaktır.
esasen muhattab arayan bizlerin ilim adına verdiği değerler bakımından isevi veya yahudi görülen unsurların bu konuları halletmiş olması da daha muhtemel gözükmekte.
bizim toplam ilmimizin kaynağı nedir?
bizlerin bilgi ve idrak adına elde ettiğimiz değerleri kainat denen büyük boşluk tarafından mı oluşturulur?
insanların ilk çağdan beri maddeye verdikleri anlam ile gelişen bilim zaman içerisinde kendisini aşmış ve ilim denen şeyin insanı oluşturduğu kabul edilmişti. aslında insan kainat denen taşın ve toprağın okunabildiğini ve bu okuyanın kendisi olduğunu unuttu.ben bir fizikçi olsaydım kainatın tozunu toprağını ışınımını okuyacağım ve bunlar esasen ses veriyor diyecektim.
milyarlarca ışık yılı uzaktaki bir cisme bakarak kainatın ilk varoluş anını anlamaya çalıştığımızda, milyonlarca dolarlık aletlerle yaptığımız şeyin, esasen ses vermediği bilindiği halde camid olan kainatın bizimle konuşması talebi ve bu talebimizin tek yönlü oluşuyla o kainata anlam yüklememiz gerçeği, bizi korkutan şeylerden birisidir.
kainat taşıyla toprağıyla konuşuyor ve insan topraktan 2. kez kalkış olur mu diye sormaya devam eder.
bilinen en yakın uydudan tutun da güneşin bize karşı pozisyonuna kadar kainat hep geçmişin bilgisini veren bir şey olarak bütün işlerin önceden bitirildiği bir alan olarak bize hazır bilgiyi sunan bir şeydi. biz bunu aşamadan hazır ve nazır olanları nasıl görecektik. yaşadığın her şey sen yaşamdan bitti aslında denen insan çıldırmanın eşiğine gelmez mi?
biz toplam bilgimizle taş toprak denen şeyden numuneler alıyor ve onu yorumluyor, ses vermediği halde sesi olması gerekir diyerek taşları tozları ışınımları deneylere tabi tutuyor ve radyo sinyallerini çözmeye çalışıyoruz.
ilmimiz en üst seviyelerinden biri olan cern de yapılan şey de buydu. ancak ALLAHU teala bir karıncayı konuşturunca da kıyamet kopuyor hudhudler konuşamaz denerek kuran-ı hakim anlaşılamaz bir kitabmış gibi anlaşılıyordu.
milyarlarca dolarlık aletlerle atomu okumaya çalışan insan bundan binlerce kat daha karmaşık olan bir şeyin de esasen konuşabileceğini kabulde zorlanıyor olsa gerektir. sorun, bu işi biz kendi ilmimizle yapınca oluyor olarak addedilmesi olsa gerek.acziyetimizi kabul etmiyoruz.
tüm bunların anlaşılabilir olması için ALLAHU tealanın yarattığı kainata bakmak ve o kainatın bize ses vermeyen yönünü neden bu kadar çok irdelediğimizi anlamak zorundayız. kainat modelleri ilk yaradılış anında verilen mevcut bilginin aşılamaz bir şey olduğunu göstermektedir.
biz uzay zamana bakarken esasen yaşanacak her şey daha önceden programlanmış olarak size gelmekte icat ve mucit ilşkisi ötelenmekte ve bir zaman sabitesine bağlanmaktadır.
bu işi kim yapacak sorusuna cevabın kuran-ı hakimde aranması ise zaman ve mekan üstü bir kudretin oluşturduğu kainattan nemalanırken o kitabı anlamayarak nasıl olur sorusu da anlaşılması güç bir sorudur.
bizlerin esasen bilgi ile olan hem dem oluşu bizim üstün güç olduğumuzu unutturdu ve materyallere kendimizden çok anlamlar yükledik de diyebiliriz.
bir yanda yapılan onca çabanın anlamı düşünülmeksizin yapılan yatırımlar, diğer yanda ise bu yatırımların ulaşamayacağı mertebeler yan yana zikredilir oldu.
kainatın görülmeyen yüzü ALLAHU tealayı anlatmaz. kainatın konuşmasını istediğimiz yüzü ALLAHU tealayı anlatır. şu koca kainat da 2 gerçek insanı çok korkutmaktadır. ya yalnızsak diyen insan ya da yalnızlığa da mahkumsak derse işte bu kıyamet denen ahval olacaktır.
esasen muhattab arayan bizlerin ilim adına verdiği değerler bakımından isevi veya yahudi görülen unsurların bu konuları halletmiş olması da daha muhtemel gözükmekte.