13-09-2006, 09:03
Sevgili arkadaşlar siteye yeni üye oldum.Öncelikle belirtmeliyim ki; amacım kimsenin kalbini kırmak veya kimsenin düşüncesine saygısızlık etmek değildir.Çünkü ne düşünürse düşünsün,ne yaparsa yapsın insan sevgisinin her kalpte barındırılması gereken en yüce düstur olması gerektiğini düşünüyorum.İnsan nasıl sevilmez ki..! Aklını kullanabilen,birşeyler üretmeye çalışan,olaylar karşısında muhakeme yeteneğiyle doğruyu yanlıştan kolayca ayırabilen, insanlık adına güzel şeyler yapma uğraşı veren,kendisine ve çevresine faydalı olabilen,bu yönleriyle de diğer canlılardan ayrılan insan...Nasıl böyle bir insan sevilmez.Nasıl ona düşmanlık beslenebilir.Neden ona karşı cephe alınıp kalp gibi bir elmas paramparça edilerek canına kastedilebilir.Anasının onu doğurmak için ne meşekkatlere katlandığı,bebekken nasıl da gözü gibi baktığı,besleyip büyütmek için uykusundan fedakarlık ettiği,yemeyip yedirdiği,tarifi imkansız zahmetlere katlandığı düşünülmeden nasıl canına kast edilebilir.O cam gibi gözlere nasıl toprak doldurulabilir...!
* * *Şu bir gerçek ki insan; tüm cihetiyle muazzam bir cevahir hükmündedir. Bu kıymetli ve akıllı organizmanın bir tanesi bile benim nazarımda dünyadan ve içinde bulunan herşeyden kıstas kabul edilemeyecek derecede daha değerlidir.Bu yüzden her kim olursa ve hangi düşüncede olursa olsun her insan kendisine muhabbet beslenilmeye,ve en şerefli mevkide bulunmaya fazlasıyla layıktır.Saygılar efendim...
* * *Şu bir gerçek ki insan; tüm cihetiyle muazzam bir cevahir hükmündedir. Bu kıymetli ve akıllı organizmanın bir tanesi bile benim nazarımda dünyadan ve içinde bulunan herşeyden kıstas kabul edilemeyecek derecede daha değerlidir.Bu yüzden her kim olursa ve hangi düşüncede olursa olsun her insan kendisine muhabbet beslenilmeye,ve en şerefli mevkide bulunmaya fazlasıyla layıktır.Saygılar efendim...